İnsan, insanın en büyük düşmanıdır!

İnsan olarak yaşamayı öğrenemedik. İnsanlığı, insanları kabul edemedik maalesef. Aslında sadece biraz yaşayıp gidecektik hepimiz. Biraz ve insanca… Beceremedik, karşımızdakini kabul edip de hepimizin aynı olduğunu söyleyemedik. Hep bir üstün olma çabası içerisinde debelenip durduk. Oysaki sevgiden daha yüce, daha güzel bir yaşama biçimi düşünemiyorum bile. Kibrimizin esiri olup zehir gibi hayatlar sürdürmeye yeminler ederek gelmişiz sanki dünyaya. Yazık ki elimizdeki güce, makama, içinde olduğumuz durumlara, geldiğimiz yerlere bakıp üstün görüyoruz kendimizi. Neyin üstünlüğü olduğunu dahi bilmeden üstün görüyoruz. Peki, bu verdiğimiz neyin savaşı böyle? Kim kazanacak, kim kaybedecek? Beyaz siyahtan üstün olunca ya da siyah beyazdan üstün olunca ne geçecek elimize? Bence, insanlığın en büyük sorunu kendi geçmişinden bir türlü ders alamaması. Çünkü aynı hataları farklı zamanlarda, farklı şehirlerde ama aynı şekilde yapmaya devam ediyoruz. Adalet sağlanamadığı sürece huzursuzluk devam edecek!