Bir Delinin Günlüğü

Deli diyorlar bana. Sen çok değiştin diyorlar. Artık insanlarda aradığım huzuru kitaplarda bulduğum için asosyal diyorlar. Varsın desinler, ben mutluyum kitaplarımla baş başa kalmaktan. Onlar beni yormuyorlar aksine günümü güzelleştirip bana yol gösteriyorlar. Tam iki yıl oldu bu huzura erişeli. Çok pişmanım, keşke daha evvel fark etseydim kitapların güzelliğini. Yakınımdaki insanların davranışları, konuşmaları, bana olan yaklaşımları o kadar samimiyetsiz geliyor ki. Kaldıramıyorum hiç birini. Ya bugüne kadar ben herkesi yanlış tanımışım ya da herkes çok değişti ya da ben başkalaştım. Evet, evet ben başkalaştım. Onlar da öyle diyorlar bana zaten. Çünkü artık o her istediklerini yapan, her söylediklerine tamam diyen, onların aksine koşulsuz seven biri değilim artık. Onlar gibi çıkarlarım uğruna yaklaşıyorum etrafımdaki insanlara. Eğer bana gerçek anlamda bir şeyler katacaklarsa seviyorum onları. Farkındalar bu halimin o yüzden değiştin diyorlar bana. Okulumu bahane ediyorlar, sen üniversiteye gittin gideli böyle oldun diyorlar. Aslında okul değil beni değiştiren, okulun çevresindeki kişiler ve başıma gelen olaylar. Belki de her yaşın getirdiği yeni bir olgunluk seviyesidir beni değiştiren. Tam olarak kırılma noktamı söyleyemem ama o kabuk çatladı bir kere, tutkal döksen dönmez eski haline. Kimse benim yeni halimi kabullenemiyor, hoş bende kimsenin eski halini kabullenemiyorum. Herkesin değişmesi lazım gözümde, içimdeki yerlerini sorgulamalıyım kendimce.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s